روزگار ترانه و اندوه

آینه ای برابر آینه ات می گذارم ، تا با تو ابدیتی بسازم.

"این اسب
رام نمی شود؛
یا ولش کن
یا ماشه را
توی دهانش بچکان."

صفحه نخست
آرشيو وبلاگ

زنان

مدرسه فمینیستی
میدان زنان
تغییر برای برابری
مردان برای برابری
کمیسیون زنان تحکیم وحدت
زنان ایران
زنان مرحوم

خبر

آسیه امینی
رادیو زمانه
اعتماد
اعتماد ملی
گزارشگران حقوق بشر
ادوار نیوز
بی بی سی
ایسنا
ایلنا

هنر

وازنا
پاراگراف
کسوف
گالری ماه مهر
هادی تونز
ایران کارتون
آوای آزاد
عکاسی
خانه‌ی هنرمندان
تیاتر
جواد منتظری
بزرگمهر حسین‌پور

دوستان

اجداد من
راز فصل‌ها را می‌دانسته‌اند
و با ریشه‌هایی به قدمت زمین
کوه
کوه
قد می‌افراشته‌اند

اجداد من
پلنگانی بوده‌اند

که با ماهی در مشت

دعای باران می‌خوانده‌اند

بی‌شک
من

وارث تمام

خوشبختی‌های عالمم.

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 20:36 توسط نیوشا |